Kroniki robienia bonk kosturem - Black Myth: Wukong

Przykładowy obraz

Black Myth: Wukong rozdział pierwszy

Black Myth: Wukong rozdział pierwszy
Przejdź do tekstu ->
Przykładowy obraz

Black Myth: Wukong rozdział trzeci

Black Myth: Wukong rozdział trzeci
Przejdź do tekstu ->
Przykładowy obraz

Black Myth: Wukong rozdział piąty

Black Myth: Wukong rozdział piąty
Przejdź do tekstu ->

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty

Czy gra może być dobra, jeśli nie ma dobrego gameplayu?

Obraz
  W erze, w której coraz częściej pojawiają się gry bliższe interaktywnym filmom, należy zadać sobie pytanie, czy mogą one być dobre? Po ograniu pierwszej części „Hellblade” byłem do takich tworów niezbyt przychylnie nastawiony. Wszystko się zmieniło za sprawą polskiego „Nobody wants to die”. Rozgrywki tyle, co na meczu polskiej naszej reprezentacji piłki nożnej Podstawowym elementem odróżniającym gry od innych mediów jest możliwość interakcji. Oryginalne pomysły gameplayowe, ale i dobrze poprowadzona fabuła to główne czynniki sprawiające, że chcę daną grę ukończyć i do niej wracać. Co jednak, gdy tej rozgrywki jest zbyt mało? Na początku nie odczuwam tego zbyt mocno. Chcę wsiąknąć w świat jak najgłębiej, zapoznać się ze wszystkim, co mnie tutaj czeka. Ekspozycja gra pierwsze skrzypce. Po czasie natomiast, gdy już wiem co i jak, trzeba też dobrych mechanik, abym nie nudził się między kolejnymi dawkami fabuły. To, co łączy wyżej wspomniane gry, to niezła lub nawet lepsza fabuł...
Więcej »

Demon slayer, sezon 4 - recenzja

Obraz
Niedawno dobiegła końca emisja czwartego sezonu „Kimetsu no yaiba”. Stawiał on w większości na wyciszenie akcji, lepsze zapoznanie z bohaterami, szczególnie filarami, oraz jak sama nazwa wskazuje ukazanie ich treningu. Jest tutaj trochę mniej akcji niż w poprzednich sezonach, ale to tylko preludium przed tym, co ma nastąpić. Nie znaczy to oczywiście, że akcji nie ma wcale. Emocji poza polem bitwy również nie brakuje. Jak więc prezentuje się ten krótki sezon? Jeśli chodzi o grafikę, to jest jak zawsze w przypadku studia Ufotable i tej serii, czyli świetnie. Jakość grafiki i animacji nie spadła, muzyka jest tak samo klimatyczna, chociaż opening specjalnie mnie nie porwał. Całość trzyma poziom poprzednich sezonów, a kulminacyjny moment ostatniego odcinka po prostu wgniata w fotel. Zakładam, że po pytaniu jaki jest na to budżet ktoś w zarządzie powiedział „tak”. Ale cały wydatek na pewno się zwrócił, wyszło z tego wielkie widowisko stanowiące iście wybuchowy wstęp do kolejnych wydarzeń. Ta...
Więcej »

Nobody wants to die - recenzja

Obraz
  „Nobody wants to die” to cyberpunkowa gra utrzymana w stylistyce noir. Wcielamy się w niej w rolę detektywa, który oprócz pamięci o ostatnich wydarzeniach stracił też żonę. I to stracił na zawsze w świecie, w którym ludzie żyją wiecznie. Jest to możliwe dzięki ichorytowi. Ludzka świadomość jest transferowana między ciałami (powłokami), na które trzeba wykupić subskrypcję. Jeśli ktoś tego nie zrobi, to trafia do banku pamięci, gdzie jego świadomość jest przechowywana, aż ktoś ją wykupi. Nad wszystkim piecze sprawuje rząd, a monopol na powłoki ma jedna firma. Gra ma ciężki klimat, dobrą oprawę graficzną, a głos głównego bohatera został idealnie do niego dobrany.Jak więc wypada dzieło polskiego studia? Gra skupiona jest przede wszystkim na narracji i immersji. Gameplayu jest tu niewiele, więc porównania z „Hellblade” narzucały się same. Jest jednak według mnie zdecydowanie lepiej. Chociaż podobieństw nie brakuje, tak jak w „Hellblade” słyszymy glosy w głowie, a dokładniej naszą po...
Więcej »