(Nie)Dawno Popularne

  Jedną ze składowych fenomenu gier komputerowych jest zjawisko angażowania konsumenta - a właściwie prosumenta. W tym wypadku jest to osoba, która jednocześnie konsumuje dany tytuł, ale też współtworzy doświadczenie z niego płynące. W końcu aby gra ruszyła z fabułą czy kolejnymi poziomami do przodu wymagana jest ingerencja gracza. Od włączonego filmu możemy odejść, a on i tak będzie się odtwarzał. Oczywiście jeśli od niego odejdziemy to nie poznamy fabuły, ale tak jest z każdym medium. Również w przypadku książek, gdzie doświadczenie z przeczytania samego zakończenia jest wykonalne   , ale dziwne i niepełne. W przypadku gier nie możemy przewinąć do końca, trzeba ją przejść, a przynajmniej jej główną linię fabularną lub podstawowe poziomy przewidziane w kampanii. W poprzednim tekście zatytułowanym „Dlaczego kocham gry wideo” poruszałem już powierzchownie temat gier jako medium. Tutaj chcę się skupić na aspekcie zaangażowania gracza potrzebnym do samej konsumpcji gry. Jest ono ...

  Jestem miłośnikiem gier – ekspertem na pewno bym się nie nazwał. Towarzyszą mi one od młodości, mniej lub bardziej ambitne i skomplikowane. Czynność grania jako taka nigdy mi się nie znudziła i nic nie zapowiada tego, aby mogło się tak wydarzyć. Oczywiście zdarzają się produkcje wybitne, dobre jak i te, do których nie mam nawet zamiaru więcej podchodzić. Nie będzie to jednak tekst o konkretnych produkcjach, chociaż być może posłużę się kilkoma przykładami. Będzie to tekst o tym, dlaczego uważam to medium za najlepsze ze wszystkich dotąd nam znanych, co może ono wnieść dla każdego z nas oraz dlaczego je uwielbiam – po prostu. Zacznijmy od wyjaśnienia, dlaczego jest to – moim zdaniem – najlepsze medium. Przede wszystkim chodzi o jego interaktywność. Jako gracze możemy wpływać na wykreowany wokół nas świat. Oczywiście w ramach reguł rozgrywki, które twórcy chcą nam narzucić. Chcą, ponieważ my, gracze, zawsze znajdziemy sposób na inne zastosowanie mechanik lub po prostu ich śmieszn...

GoT to opowieść o kodeksie, walce o większe dobro, walce ze sobą i poświęceniu. Czy zawsze należy postępować zgodnie z kodeksem? Czy dla większego dobra można poświęcić swoje dotychczasowe życie? Do czego można się posunąć, aby ochronić tych, na których nam zależy? Czy warto umierać za ideały, czy raczej lepiej dostosować się do sytuacji? Jak pogodzić się ze stratą oraz czy definiuje nas przeszłość, czy może liczy się tylko przyszłość? Gra zostawia nas z wieloma pytaniami, na które według mnie nie ma jednej odpowiedzi, a każdy musi określić sam, jak by postąpił. Historia Jina jest pełna poświęcenia, walki z samym sobą i heroizmu. Już od samego początku, po bitwie na plaży w Komodzie, główny bohater musi działać wbrew sobie i kodeksowi samurajów. Otwarta walka stała się drogą do przegranej przeciw wrogowi, który długo studiował zachowania japońskich wojowników. Jin musi zacząć skradać się oraz wbijać nóż w plecy przeciwników. Nie przychodzi mu to łatwo, w końcu od dziecka uczony był inn...